Marcel Down Under

Na de 'backpacker-scene' van Airlie Beach hebben we besloten om even heel iets anders te doen. De volgende stop is Cairns omdat we daar een duikcursus hebben geboekt. Maar we hebben redelijk wat tijd om daar te komen. We hebben dus niet de kortste geasfalteerde weg langs de kust genomen, maar een omweg door de outback.
Het eerste plaatsje waar we doorheen komen is Ravenswood. Dit is een oud goud stadje waar nu nog nauwelijks mensen wonen. Tijdens de gold rush was dit de tweede plaats van Queensland.

Ravenswood

De volgende dag hebben we twee keer 80 km omgereden naar de Burdekin Falls Dam. Het water in deze dam wordt vooral gebruikt voor de irrigatie van de suikerriet plantages in Queensland.

Daarna verder naar het westen naar Porcupine Gorge National Park. We hebben hier de nacht doorgebracht. Op afgelegen campings als deze is er een zelf registratie systeem. Er wordt dan verwacht dat je $4 pp/pn in een soort post gleuf achterlaat. Er zijn verder geen faciliteiten als douches. Alleen wat tafels en banken meestal. De buren riepen ons om ons ratkangoeroe te laten zien die daar rondliep. Een ratkangoeroe is gewoon een kangoeroe soort maar is zo klein en lijkt dus op een rat.
De volgende morgen zijn we langs de helling van de kloof naar beneden gelopen en daar gewandeld.

Later die middag zijn we in de auto gestapt om een stuk richting het noorden te rijden. Een dirtroad van 250 km.

De weg tussen Porcupine Gorge en The Lynd: 250 km van dit

Onderweg hadden we nog wat oponthoud. Een paar honderd koeien op de weg bij elkaar gedreven door mannen op motoren. Een van de motorrijders kwam naar ons toe. Hij veltelde ons dat deze koeien op een schip gezet worden naar Egypte, waar ze voor de slacht nog even vetgemest worden. We konden proberen ze te passeren via de berm zei hij maar hij veltelde ook dat er de afgelopen nacht nog iemand een ongeluk had gehad die in de berm terecht was gekomen. We hebben dus maar even gewacht. In Australië kan je beter geen haast hebben.

Hier moesten we een half uurtje op wachten

Aan het eind van de middag moe en door elkaar geschud eindelijk op onze bestemming van die dag aankomen. Een roadhouse bij een kruispunt van dirtroads met een tankstation en camping. Het was even schikken toen we de achterklep open deden. We hadden de hele dag met de ramen open gereden en er niet bij stil gestaan hoeveel stof er dan eigenlijk naar binnen komt. De kofferbak zag eruit alsof de auto net was uitgebrand!

Zo ziet de auto eruit na 250 km over dirtroad rijden....

.... en zo na de grote schoonmaak

Vanaf de Lynd zijn we weer terug richting de kust gereden. Onderweg langs een uitgedoofde vulkaan gekomen die we beklommen hebben.

Helling van een uitgedoofde vulkaan

We hebben geslapen bij de hoogste waterval van Australië in Lumholtz National Park. De Wallaman Falls. Er is een pad naar beneden naar het meertje onderaan de waterval. Daar hebben we gezwommen.

We hebben het naar ons zin

Alleen sommige Australiërs durven door zo'n stofwolk een andere auto in te halen. Als je gemiddeld één tegenligger per uur tegenkomt, zou het wel heel toevallig zijn als die er juist dan aankomt. Toch...?