Marcel Down Under

In Darwin aangekomen heb ik ingechecked in het Globetrotters hostel. Voor één persoon want Ies vertrekt vandaag terug naar Nederland na 7 weken Australië. We hebben samen nog even chiek (volgens backpacker standaards) gegeten. Nadat we op het vliegveld afscheid hebben genomen sta ik er dus weer alleen voor. En voor even voelt dat ook echt zo. Helemaal alleen in een land waar niemand je kent. Maar dat gevoel duurt niet lang. Na zolang met Ies gekampeerd te hebben vergeet je bijna hoe makkelijk je in de hostels contact maakt. De volgende dag heb ik met mijn twee Engelse roommates wat gegeten en daarna hebben we een biertje gedroken. Ik heb het leven van voordat Ies me kwam opzoeken dus weer snel opgepakt.

Het Globetrotters hostel is op zich een prima plek. Er is alleen een nadeel en dat is dat er aan het hostel ook een pub vastzit. Dat is dus een publieke plek waar iedereen dronken wordt, inclusief vervelende Australiërs. Deze figuren liepen ook rond bij het zwembad. Vandaar dat ik voor het eerst in Australië van hostel verwisseld ben. Ik ben naar het YHA hostel gegaan omdat ik daar goede ervaringen mee heb. YHA is een organisatie zoals er hier een aantal zijn met een keten van hostels door het hele land. De hostels moeten dan aan bepaalde eisen voldoen. De sfeer in dit hostel was wat relaxter.

Darwin is de drank hoofdstad van Australië, ik geloof zelfs van de wereld. Er wordt dus nergens zoveel drank genuttigd per hoofd van de bevolking als hier. Er dat is ook wel te merken want er zijn best veel dronken mensen op straat en op de raarste tijdstippen van de dag.

Aangezien ik grote afstanden voor de boeg heb in Northern Teritory en Western Australia (maar vooral voor de gezelligheid) ben ik op zoek gegaan naar mensen die dezelfde kant als mij opgaan en die met me mee willen reizen. De manier om dat te doen is gebruik te maken van de 'notice boards'. Hierop kan iedereen een briefje plakken als "lift gezocht" of "lift aangeboden". Elk hostel heeft er één. Ik heb een Italiaans meisje (Raffaelle) gebeld die op zoek was naar een lift. We hebben wat gegeten die avond om te kijken of onze plannen overeen stemden. Dat bleek niet zo te zijn, maar we hebben daarna wel drie dagen gezellig met elkaar opgetrokken. We zijn een paar keer naar het strand geweest (Mindil Beach), naar het museum in Darwin en naar Mandorah. Mandorah ligt aan de overkant van het water in Darwin, aan de andere kant van de baai. Met de auto is het 1,5 uur rijden maar met de veerboot is het een minuut of 20. Er is op zich niet veel te beleven maar met goed gezelschap maakt dat niet veel uit.

Raffaelle

Raffaelle & me

Elke donderdag- en zondagavond is er aan het strand de Mindil Beach Market. Veel lekker eten uit alle landen (er is zelfs een heuse poffertjekraam), en er worden allerlei souvenirs, didgeridoos & boomerangs, kleding, etc. verkocht. Er wordt ook veel goede muziek gemaakt en het is dus vooral gewoon heel gezellig. De meeste mensen komen op tijd om op het strand de zon in de zee te zien zakken en gaan dan de markt op.

Zonsondergang bij Mindil Beach

Nadat Raffaelle vertrokken was heb ik mijn zoektocht naar reisgenoten weer voortgezet. Veel mensen hebben al een andere lift gevonden of willen sneller of langzamer reizen dan mij. Ik besluit dus zelf maar een 'advertentie' op te hangen. Daar werd redelijk op gereageerd. In het hostel had ik Elaine (Nederlands) leren kennen die geinteresseerd was. En via de advertentie ben ik in contact gekomen met Myriam (Duits) en Karen (Nederlands). Met zijn vieren zijn we richting de Kimberly vertrokken.

Karen, Marcel, Elaine, Myriam